|
باده ماه
رمضان شد، مى و ميخانه برافتاد
عشق و طرب و باده به وقت سحر
افتاد افطــــــار
به مى، كرد برم پير خرابات
گفتـــم
كه تو را روزه به برگ و ثمر افتاد با
بـــاده وضو گير كه در مذهب رندان
در حضــــرت حق، اين عملت
بارور افتاد
|