بشارت باد

 

گرفتم ساغرى، از دست مستى           تعالى اللّه، چه مستى و چه دستى!

بشارت باد خاصــــان حـــــرم را!             كه قصد كعبه دارد، بت پرستى1

 

 

1.       اين دو بيت، منسوب به امام(س) است و نسخه‏اى دستنويس به خطّ ايشان، از اين شعر موجود نيست؛ در نقلي ديگر بيت دوم چنين آمده

بُتى چون تو كجا در پرده ماند                              مگر از ننگِ چون من بت پرستى