|
عيد
نوروز باد
نوروز وزيـــده است به كوه و صحرا
جامه
عيـــد بپـــوشنـــد، چه شاه و چه گدا بلبل
باغ جنان را نبـــود راه به دوست
نازم
آن مطـــرب مجلـــس كـــه بود قبله نما صوفى
و عارف ازين باديه دور افتـادند
جــام
مى گير ز مطــرب، كه رَوى سوى صفا همه
در عيد به صحرا و گلستان بروند
من ســرمست، ز ميخـــانه
كنـــم رو به خدا عيد
نوروز مبارك به غنــــى و درويش
يــــــار
دلـــــدار، ز بتخـــانــــه درى را
بـــگشا گر
مرا ره به در پير خــــــرابات دهى
بــه
سر و جان به سويش
راه نوردم نه به پا سالها
در صف اربــــــاب عمائم بودم
تـــا بـــه دلـــدار رسيدم
نـــكنم بـــــاز خــطا
|