|
ديدارِ
يار عشـــــــــــق
نگـــار، سرِّ سويداى جان ماست
ما
خاكســــــــار كــوى تو، تا در توان ماست با
خلـــــــــــــديان بگو كه، شما و قصور
خويش
آرام
مـــــــا به ســـــــــايه سرو روان ماست فردوس
و هــر چه هست در آن، قسمت رقيب
رنج
و غمى كه مى رسـد از او، از آن ماست بــــــــــا
مدعى بگــــــو كه تو و "جنت النعيم"
ديدار
يار، حــــــــاصل ســـــرّ نهــــان ماست ساغـــــــــــــــــر
بيار و باده بريز و كرشمه كن
كـــــــــاين
غمزه، روحپرور جان و روان ماست اين
با هُشـــــــــــان و علم فروشان و صوفيان
مــــــــــــىنشنوند
آنچه كه ورد زبان ماست |