|
محفل
دلسوختگان عاشقم،
عاشق و جز وصل تو درمانش نيست
كــــــيست
كايـــن آتش افــروخته در جانش نيست؟ جـــــز
تو در محفل دلسوختگان، ذكــرى نيست
ايـــــــن
حديثـــىاست كه آغازش و پايانش نيست راز
دل را نتــــــــوان پيش كسى بـــــــاز
نمــود
جــــــز
بــرِ دوست، كه خود حاضر و پنهانش نيست بـــــا
كــــــــــه گويم كه بجز دوست نبيند هرگز
آنكــــــه
انديشــــــه و ديــــــدار به فرمانش
نيست گــــــــوشه
چشــــمگشـا، بر منِ مسكين بنگر
نـــــاز
كن نـــــــــــاز، كه اين باديه سامانش
نيست ســــر
خُمـــــ بـــــاز كن و ساغـــــر
لبـــريزم ده
كه
بجـــــــز تــــــــــــو، سر پيمانه و
پيمانش نيست نتــــــوان
بست زبـــــــانش ز پــــــــريشانگويى
آنكـــــــــــــــه
در سينه بجز قلب پريشانش نيست پــــــاره
كــــــــن دفتر و بشكن قلم و دم دربند
كـــه
كسى نيست كه سرگشته و حيرانش نيست
|